@ WonderAholic @: octobre 2006

21 octobre

ออกจากบ้าน 11.30น ไปถึงศูนย์ประชุมประมาณเที่ยงกว่าๆ

นั่งรถไฟใต้ดินแล้วมึนหัวชะมัดเลย สู้นั่งรถเมล์ไม่ได้ซักนิด

พอไปถึงก็แยกกับแม่เลย ไปฉายเดี่ยวบ้าง

แม่ให้เงินมา 1,500 บาท ตอนแรกก็งงว่าทำไมให้เยอะ

แต่ก็ดีเหมือนกัน จะได้ซื้อเยอะๆ

ไปบูธสถาพรบุ๊คส์เป็นที่แรกเลย หยิบไปหยิบมา

เสียไป 675 บาท แถมได้ลายเซ็นนักเขียนมาด้วย (ดีใจจัง)

ต่อไปก็ไปแจ่มใส บูธนี้ไม่ไต้องพูดถึงคน เพราะคนเยอะสุดๆ

ไปกี่ทีๆ ไม่เคยได้เข้าถึง แต่คราวนี้คงเป็นคราวที่ต้องเสียตัง

เลยสามารถบุกเข้าไปได้ หยิบไปหยิบมาก็เสียไปอีก 680 บาท

นี่ยังเดินไม่ทั่วเลย แค่ 2 บูธ ฉันเสียไปเกือบ 1300 แล้วหรอ

สงสัย 1,500 ที่แม่ให้มามันจะไม่พอซะแล้ว

แล้วหนังสือก็หนักมาก ไม่น่าซื้อเลย (โฮๆๆๆๆๆๆ)

แต่ในเมื่อมาถึงแล้วก็ต้องเดินต่อไป

แล้วก็ได้ซื้อหนังสือทำอาหาร ทำเครื่องดื่ม ติดมือกลับมาอีก

เดินไปเดินมา สายตาก็ไปหยุดที่บูธบ้านวรรณกรรม

เจอคุณทมยันตี ตัวจริงซะด้วย มาแจกลายเซ็นให้คนซื้อหนังสือ

อยากให้ทมยันตีเซ็นให้ แต่ไม่รู้จะซื้อเล่มไหนดี ราคาแพงไปนิด

ก็เลยได้แต่ยืนมองอยู่ตรงนั้นด้วยความเสียดาย

ไปบูธ nation ก็ได้มาอีก 2 เล่ม 288 บาท เสียเงินอีกและ

แอบคิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว ปีนึงได้ซื้อแค่ 2 ครั้งเอง

ก็ซื้อไปเยอะๆละกัน ที่ซื้อมาคงอ่านได้ทั้งปีแหละ

ก่อนกลับไปร้านนายอินทร์ เจออ.เฉลิมชัย

มาคราวนี้ไม่เสียเที่ยวจริงๆ ได้เจอกับคนดังๆ หลายคนเลย

เห็นเจ้าหน้าที่ประกาศว่า ต่าย season change จะมาด้วย

แต่ไม่รู้ว่าวันไหน แต่เราก็ไม่สนใจหรอก เพราะหนังสือหนักมาก

อยากกลับบ้านเต็มแก่ ปีที่แล้วเจอสรยุทธ ด้วยแหละ เข้มเหมือนเดิม

บ่าย 2 โมง ก็ได้เวลากลับบ้านของเราแล้ว บ๊าย.. บาย

15 octobre

ตอนนี้ก็ได้เวลาปิดเทอมแล้ว แล้วก็จะเปิดเทอมในไม่ช้านี้

อยากจะบอกว่าเหนื่อยมากๆ ต้องตื่นแต่เช้าไปเรียนพิเศษ

ว่าจะไม่เรียนแล้วเชียว แต่ก็ต้องเรียนอีกจนได้

ถึงเหนื่อยก็มันก็สนุกอ่ะนะ ได้รับความรู้เพิ่มเติม

ถือว่าเป็นการใช้เวลาที่คุ้มค่าเหมือนกัน

เดือนหน้าจะไปสอบตรงแล้ว จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้

ข้อสอบจะเป็นแนวไหนก็ไม่รู้ คาดการณ์ไม่ได้จริงๆ

เราก็ต้องสู้ให้ถึงที่สุด จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด

ขอให้ได้ติดในรอบสัมภาษณ์ด้วยเถิด

เจ้าประคู้นนนนนนนน !!!! คุณพระคุณเจ้าช่วยด้วย