วันพุธมีการ Test กิจกรรมเข้าจังหวะของชั่วโมงพละศึกษา

 

      มันก็หวิวๆ นิดหน่อย  พึ่งเรียนไปอาทิตย์ที่แล้วเอง

 

                          จะมาให้สอบไรกัน

 

     แต่มันก็ผ่านไปได้ด้วยดี  ไม่กดดันไรมากมาย

 

      แต่ฮาตัวเองมากกว่า   เคยเรียนมาแล้วตอนม.4

 

                อุตส่าห์หนีไปเรียนมวยตั้ง 2 ปี

 

                                แต่ในที่สุด....

 

       ก็ยังได้กลับมาเรียนจนได้   นี่แหละที่เค้าเรียกว่า

 

              ยิ่งหนียิ่งเจอ  เกลียดอะไรจะได้อย่างงั้น

 

    กลับมาบ้านก็ปวดขานิดหน่อย  เพราะไม่ได้วอร์มก่อน

 

            ได้ละลายเหงื่อไปเยอะเลย  รู้สึกโล่งจริงๆ

 

 

 

เมื่อวานไปบำเพ็ญประโยชน์ที่ม.ราม มาแหละ

 

ไปช่วยเค้าค้ดแยกเสื้อผ้าให้คนที่เดือดร้อนจากน้ำท่วม

 

วันที่ไปทำเป็นวันสุดท้ายที่เค้ารับบริจาคแล้ว

 

แล้วก็ดันมีแค่เรา 2 คนที่ไปน่ะซิ

 

ตอนแรกก็งงๆ อยู่  ไม่ชินกับคนที่มองมา

 

แต่ทำไปทำมาก็เริ่มเก่งแล้ว  ไม่แคร์สายตาใครแล้ว 

 

ลุกนั่งได้แบบชำนาญ  มุ่งมั่นเต็มที่

 

แยกเสื้อผ้าใส่ถุงดำได้  3-4 ถุง ก็เยอะนะ สำหรับ 2 คน

 

ทำไปจนถึง 6 โมง ก็มีพี่มาช่วยคนนึง ก็เป็น 3 คน

 

ก็ยังลุกๆนั่งๆ เหมือนเดิม  คนก็ยังเอาของมาบริจาคเรื่อยๆ

 

พี่ๆ เค้ายังชวนให้ไปอุตรดิตถ์กับเค้าเลย  ไปวันนี้กลับวันอาทิตย์

 

ก็อยากไปนะแต่ถ้าไปก็คงไม่ได้เข้าบ้านตลอดชีวิตแน่เลย

 

จะโดนไล่ออกจากบ้านเอา.......

 

ตอนทำก็ยังราบรื่นดี แต่ตอน 2 ทุ่ม ฝนก็ตกซะงั้น

 

เซงเลย  เครื่องกำลังร้อน  ต้องมาหยุดกลางคัน

 

แล้วเราก็ได้กลับบ้านตอน 3 ทุ่ม

 

ก่อนกลับก็มีเรื่องฮาๆให้หัวเราะก่อนกลับบ้าน

 

เมื่อวานมีความสุขที่สุดในโลกเลย  ลั๊ลลา......