สายหยุด

 

 

         หอมอันใดใครหนอที่ว่าหอม     

 

กลิ่นพยอมหรือจะหอมยิ่งกว่าสิ่งไหน

 

                              หอมยั่วยวนแทรกซึมซ่านใจ            

 

                              เหนือสิ่งใดหอมกว่าใครหนักหนา

 

                                     ดั่งมาลีเปรียบชื่อน้องว่าสายหยุด     

 

                              เช้าเริ่มผุดแย้มกลีบกลิ่นเกสร

 

                              โอ้ตัวเราเปรียบดั่งเหล่าภมร                        

 

                              มิหยุดตอมช่อเกสรห้ามหักใจ

 

                                      โชยส่งกลิ่นยามเช้าตะวันรุ่ง                     

 

                              ใจอยากมุ่งมองหาเจ้าของกลิ่น

 

                              เป็นชาวดินใฝ่ปองเจ้าเฝ้าถวิล                      

 

                              ขวัญยุพินได้โปรดนึกตรึกตรอง

 

                                      ส่งกลิ่นหอมหยุดเมื่อสายหนอสายหยุด       

 

                              เปรียบประดุจตะวันฉายเมื่อรับแสง

 

                              หลงคอยเจ้าเยาวมาลย์แทบอ่อนแรง               

 

                              ตะวันแดงเจ้าไม่มาพี่อาดูร

 

 

คิดอยู่นานกว่าจะออกมาเป็นแบบนี้..

 

แทบแย่เหมือนกันนะ

 

ถ้าไม่ได้อัปปาสุดที่รักคอยช่วย

 

ขอบคุณนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

      I  lost  my telephone ......   God !!!

 

 

 

 

 

เก็บไว้มานาน  เก็บไว้ข้างเดียว

แม้ก็รู้ว่ามันไม่ควรถ้าพูดไป

ก็รู้ตัวดี  เป็นได้แค่นี้ก็ดีตั้งเท่าไร

อย่าคิดอะไรไปเกินกว่านี้เลย

 

แต่วันนี้มันดูช่างยากเย็น  ความรักมันเต็มข้างในใจ

ห้ามมันยังไงก็ไม่ไหว

 

ไม่รู้ต้องทำอย่างไร  เก็บไว้ไม่ได้อีกแล้ว

วันนี้หัวใจไม่เหลือที่พอให้สอนมัน

ความรักมันเกินจะเก็บไว้ มันต้องทำอะไรซักอย่าง

ได้ไหมถ้าฉันจะบอกว่ารักเธอ

 

ไม่รู้ใจเธอ  จะคิดยังไง

รู้แค่ใจมันมีแต่คำว่ารักเธอ

ไม่ขออะไร  แค่ขอให้รู้ว่าคนใกล้ๆเธอ

แอบรักเธอจนหมดหัวใจ

 

 

 

 

...사랑이...